Американски јазик: карактеристики на потекло и употреба

Кога се соочуваме со предизвикот да учиме јазици, ние често се среќаваме со различни дијалекти. На пример, на шпански има Каталонски, а во францускиот провансалски. Значи тоа се случи со англискиот. Се разбира, не може да се каже дека Американецот е дијалект на британската верзија, но сепак еден се смета за прогенитор на вториот.

Историја на потеклото на американскиот јазик

На американскиот континент, англискиот налетал на океанот. Во 17 век, британските селани почнале да се движат во колонии на Новата Земја. Во тоа време имало многу националности, односно нивниот јазик исто така бил различен. Овде и Шпанците, Швеѓаните, Германците и Французите, па дури и Русите. Првата населба била градот Џејмстаун веќе во 1607 година. До нив, по една деценија или така, пуританците се населиле, кои имале одлични јазични традиции.

Носителите на различни дијалекти почнаа да се шират низ целиот континент, со многу зачувани до денес. Во 18 век, колонистите биле под влијание на доселениците од Ирска. Тие почнаа да придонесуваат за формирање на американскиот јазик. На југозапад, исто така има шпански звучници. Пенсилванија била населена од Германци.

Континентот мораше да биде повторно изграден, а ситуацијата изгледаше доста тешко. Требаше да се направи огромна работа: да се изградат куќи, да се зголеми производството, да се обработува земјиштето и, конечно, да се прилагоди на новата социјална и економска состојба.

За да се сфати сето она што е замислено, комуникацијата и интеракцијата беа неопходни, така што беше потребен еден заеднички јазик. Поврзувачката врска во ова прашање беше англиски. Но, вреди да се напомене дека дури и во Англија овој јазик беше хетероген. Овде имало разлики меѓу гласовите на буржоазијата, селаните, аристократите, итн.

Вреди да се потсетиме дека имиграцијата траела до 20 век. Се разбира, сеуште е забележано, но тогаш тоа беше голем настан. Патем, и покрај фактот што жителите се обиделе да се прилагодат на еден прилог, тие ги задржале нивните имиња како мајчин јазик. На раѓање, детето можело да го носи германското име Рудолф, шпанскиот Родолф, италијанскиот Паоло итн.

Се чинеше дека заедничка основа за комуникација е подготвена, но сепак новите доселеници беа опкружени со сосема поинаков свет. Требаше да се навикнат на други концепти, обичаи и приоритети. Луѓето ценеа сосема различни квалитети, па јазикот почна да се менува брзо. Непознати растенија наречени индиски зборови, животни добиле шведски или холандски корени, храната често носела француски карактер.

Некои англиски зборови станаа попрецизни. Исто така големо влијание имаше културата. Книгите што ги читаа жителите на Америка беа донесени од Англија. Покрај тоа, беа создадени про-британски групи кои се обидуваа на секој можен начин да го пропагираат тој мајчин и вистински британски јазик. Се разбира, сега англискиот јазик е разбирлив за било кој американец и обратно, сепак постојат разлики, и тие се значајни.

Разлики со Британците

Ако го споредувате американскиот, англискиот, можете да најдете повеќе сличности во нив отколку разликите. Тие радикално не се разликуваат едни од други, како што се јазиците на германските групи. Се разбира, можеме да разликуваме шпански од француски, германски и англиски.

Ако не научивме длабоко во Америка, на англиски, на прво слушање не можеме да ги разделиме. Ако сте го научиле англискиот јазик уште од детството, но одлучиле да отидете во Америка, подобро е, се разбира, да се запознаат со одредени функции, за да не се заглават.

Како што ни кажува историјата, селаните не донесоа чист англиски јазик во Америка, туку поедноставен. Со оглед на фактот дека е потребен едноставен јазик за одделување на државата, оваа опција стана уште поедноставна. Тоа е, главната разлика е едноставноста. Потоа, ќе изгледаме подебелно во разликата помеѓу говорот во САД и Велика Британија.

Ортографски карактеристики

Јазичните истражувачи почнаа да забележуваат дека од аспект на правописот американскиот јазик навистина стана поедноставен. Во еден момент, лингвистот Ној Вебстер составил речник, во кој тој ја фиксирал употребата на зборови со-or, наместо -our. Затоа почнаа да се појавуваат зборови како чест.

Следната промена беше замена на -re со-er. Тоа е, метар веќе стана метар, истото се случи и со театарот и центарот. Имало многу такви промени. Зборови претрпеа промени во правописот, а со тоа и оние кои само учат јазици, може да мислите дека во овие случаи е дозволена грешка.

Следниот интересен факт беше феноменот на синдедохе. Американците почнаа да нарекуваат нешто целина со името на една од компонентите. На пример, тие ја нарекуваат било која бубачка "бубачка", каква било смрека што ја нарекуваат "бор".

Лексички карактеристики

Како што стана јасно, лексичката разлика произлезе од фактот дека многу елементи на новиот живот немале име на англиски јазик, и тие морале да дадат име. Вториот фактор беше природното влијание на другите дијалекти, кои со своите господари дојдоа на копното. Особено тука беше почувствувано влијанието на Шпанците.

Денес постојат многу американски зборови кои многу често ги користат жителите, а сепак тие никогаш не се наоѓаат во англиската верзија. Преводот од американскиот не секогаш одговара на британскиот. Најочигледен пример е разликата помеѓу првиот кат и приземјето (првиот кат). Но, на пример, за Британците, првиот кат е вториот кат, а во Америка на вториот кат е вториот кат. Незнаејќи ја оваа нијанса, оној што ја проучувал британската верзија од детството, може да влезе во неволја кога ќе дојде во Америка.

Има многу такви примери. Многу е полесно за мајчин јазик на рускиот јазик да го научат американскиот јазик, бидејќи тоа, како што веќе рековме, е поедноставно и поедноставно. Дополнително, преводот од Американецот е пологичен.

И, се разбира, жаргонот влијаеше на американската верзија на англискиот јазик. Многу зборови беа усвоени од речници и веќе ја зедоа својата "полица" во говорната компонента. Вреди да се каже дека во 20 век, спојувањето на англиската книжевност и американскиот сленг, што уште еднаш покажаа моќно влијание на Американците врз формирањето на јазикот.

Грамматички карактеристики

Друг доказ дека проучувањето на Американците е многу едноставно е граматичката разлика од Британците. Англичаните сакаат да комплицираат сè, бидејќи не е за ништо што имаат толку многу пати. Но, во Америка тие сакаат да разговараат, користејќи ја само Едноставната група. Да се сретнеме тука Совршено е многу тешко. Очигледно, како и за Русите, Американците не ја разбираат препорачливоста за користење на оваа група пати.

И покрај овој надзор, вреди да се напомене дека на многу начини Американците можат да бидат прецизен англичани. На пример, ова се однесува на вербални именки, употреба / ќе. Употребата на прилозите со завршувањето - само (бавно) - нивните Американци обично не ги користат, заменувајќи ги бавно. Патем. Американците дури успеале да избегнат погрешни глаголи, многумина за нив се апсолутно точни и не бараат дополнителни форми.

Фонетски карактеристики

Изговор, а потоа, се разбира, поинаку. Враќајќи се во историјата, треба да се спомене дека селаните и обичните луѓе се преселија тука. Тие веќе имаа изобличен изговор, и со текот на времето стана сосема различен од британскиот.

Прво, поинаков акцент на зборовите. Второ, изговорот на одредени зборови е сосема поинаков. Трето, дури и звуците се изрекуваат поинаку, тука можете да дадете пример со звук проголтан од Англичаните [А], Американците не.

Друга разлика е интонацијата. За Британците, ова е главната алатка во изградбата на предлози. Но, во Америка постојат само две опции: мазни и опаѓачки. Вреди да се напомене дека, како и во случајот на вокабулар, шпанскиот говор има големо влијание врз фонетиката.

Лекции од Пимслер

Англискиот метод на Пимслер е наменет за луѓе со различни способности. Некој може слободно да ги учи јазиците, а други е тешко. Лекциите во колоквијалниот говор со Пимслер заземаат не повеќе од половина час. Лингвистот верува дека токму овој пат, не повеќе, нашиот мозок може да функционира целосно и со зголемена ефикасност.

Англискиот по методот на Пимслер е поделен на три нивоа, кои се како фази на сложеност. Првиот за почетници, вториот и третиот е наменет за оние кои веќе се запознаени со базата.

Што да учат?

Ако само што почнавте да учат јазици, се појави прашањето, кој уште треба да се изучува: британски или американски, прво ја определуваат целта. Ако ви се случува да одите во САД, соодветно, американскиот јазик треба да ви биде приоритет. Ако во Лондон, тогаш се грижи за англискиот јазик.

Ако сеуште не сте поставиле цел да ги посетувате државите, но само сакате да го научите јазикот од почеток, тогаш во такви детали не треба да влегувате. Главната работа е да ги научиш основите. Исто така нема да биде попречено од речникот за да ги изразат своите мисли.

Во принцип, нема разлика што да учат: британскиот и американскиот јазик. Како што покажува практиката, сите иста студија на посложени англиски јазик е многу покорисна. На крајот на краиштата, ќе ви биде прецизно разбрано во Америка, но, откако ќе влезете во Британија, со американскиот, може да има проблеми. Англискиот е поширок и поразвиени. По проучувањето, можете да ги прочитате класиците со многу поголемо задоволство (Џек Лондон, Шекспир итн.) Во секој случај, руските звучници се осудени на "странци", дури и со совршено познавање на англиски и американски. Се разбира, само ако не живеат повеќе од 10 години во САД или Англија.